Alle afspraken met concrete doelen ten spijt lukt het de wereld niet om de klimaatverandering tegen te houden. De toenmalige Britse staatssecretaris David Milliband zegt tijdens COP-12 (2006) in Nairobi: “Er is een kloof tussen het politieke proces en de wetenschappelijke vereisten van de klimaatverandering.”

Ook bij de politici duurde het lang voordat ze inzagen dat het zo niet verder kon. Na twee jaar voorbereiding sloten de landen tijdens COP-21 het Akkoord van Parijs

akkoordvanparijs

Op 12 december 2015, een dag later dan gepland, werd het Akkoord van Parijs gepresenteerd. In het akkoord wordt de bovengrens van 2 graden opwarming ten opzichte van voor de Industriële Revolutie voor het eerst in een verdrag vastgelegd. Bovendien wordt het streven vastgelegd om de opwarming beperkt te houden tot 1,5 graad. Verder moet er nu snel een eind komen aan het gebruik van fossiele brandstoffen, aangezien dit een belangrijke oorzaak is van de overmatige CO2-uitstoot.

akkoordvanparijsondertekeningHet verdrag vereist lidstaten om nationale klimaatplannen op te stellen, waarvan die ambitieus moeten zijn en waarvan de ambitie bij ieder nieuw plan moet toenemen. Bovendien werd opgenomen dat van de rijke landen verwacht dat zij ontwikkelingslanden financieel zullen steunen bij het terugbrengen van hun eigen uitstoot.

Het verdrag is op 22 april 2016, de Dag van de Aarde, in New York door 174 landen ondertekend.

Of we met dit verdrag de klimaatverandering nu wel kunnen beperken tot 1,5 of 2oC? De toekomst zal het uitwijzen, maar de voorteken zijn niet gunstig.
Kijk bijvoorbeeld naar drie redenen waarom president Trump tégen het Akkoord van Parijs is:



Vraag
3) President Trump geeft aan dat hij de kolensector wil beschermen en meer banen voor werkers in deze sector wil scheppen. Met welk economisch argument zou jij de president kunnen overtuigen dat het voor de werkgelegenheid juist goed is om het Akkoord van Parijs wél te ondertekenen?
vorigestapvolgendestap