"Jaarlijks waait er vanaf de Sahara 180 miljoen ton woestijnstof de Atlantische Oceaan in. Dat heeft een enorme invloed op het zeeleven. Woestijnstof is namelijk niet alleen zand, maar bevat ook allerlei voedingsstoffen en mineralen, die als meststof dienen voor het leven in zee", aldus onderzoeker Berend Jan Stuut van het Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ). "Een goede lading stof doet de hoeveelheid plankton groeien, waar vissen weer van profiteren." 

Maar de grootste profiteurs van dat zand zijn de algen, de organismen die leven op CO2 en dat omzetten in zuurstof, net als de planten dat doen op het land. Al het ijzer in dat zand dat de oceanen inwaait en de algengroei bevordert, bracht enkele wetenschappers op het volgende idee: gooi een paar ton ijzer in het water en laat de algen de wereld redden.

ijzerbemesting
In theorie zouden de algen CO2 vastleggen en als ze sterven, zinken ze en nemen ze de koolstof mee de diepte in. Het bedrijf Planktos was al bezig met de ijzerbemesting voor de kust van Ecuador, totdat Greenpeace het bedrijf blokkeerde.

Stuut legt uit wat de bezwaren zijn: "Het permanent vastleggen werkt alleen als de algen na hun dood afzinken naar de bodem, maar dat is meestal niet wat de natuur toelaat. Algen worden gegeven door vissen en ander oceaanleven, en zo verdwijnt de CO2 de voedselketen in, en uiteindelijk weer de lucht in."


Vraag 
4) Een onbedoeld negatief effect van de ijzerbemesting kan leiden tot dode zones in kustwateren. Leg uit hoe dat komt.
vorigestapvolgendestap