babyklerenmariabeeldJe ziet hiernaast twee babies. Hoe kun je zien of je met een meisje of met een jongen te maken hebt?
Dat zie je aan de kleuren die we met hun sexe associëren. Sinds 1950 staat roze voor meisjes en blauw voor jongens. Dat zie je terug op geboortekaartjes, de beschuiten met muisjes (in Nederland) of doopsuikers (in België) die de ouders tijdens een kraamvisite uitdelen, kleertjes, speelgoed en zelfs kinderfietsen.

Grappig genoeg was dat vroeger precies andersom. Roze was een 'mannelijke kleur' en blauw was een 'vrouwelijke kleur'.
Je ziet dat bijvoorbeeld aan de christelijke Mariabeelden van vroeger: Maria, de moeder van Jezus, draagt altijd een blauwe mantel.

We verbinden vrouwelijk- en mannelijkheid niet alleen met de kleuren roze en blauw, maar ook met hoe ze zich behoren te gedragen. We spreken dan van stereotypen: vaste beelden die we over iemand hebben.


Als een jongentje valt en huilt, krijg hij al snel te horen dat hij zich moet 'vermannen'. Het huilen van een meisje wordt veel eerder geaccepteerd.
Kinderboeken en kinderfilms versterken de stereotypen over jonges en meisjes. De hoofdpersoon is vaak een avonturier, een held of een schurk en 9 van de 10 keer een jongen of een man. Maar er is wel langzaamaan een verandering gaande. In oude Disneyfilms (Sneeuwwitje uit 1937, Assepoester uit 1950, Belle en het Beest uit 1991) krijgen de vrouwelijke karakter vooral complimentjes over hun uiterlijk. In de latere Disneyfilms (Pocahuntas uit 1995, Rapunzel uit 2010, Brave uit 2012) krijgen de vrouwelijke karakters vooral complimenten voor hun vaardigheden en niet voor hun uiterlijk.

In de Kinderboeken is dezelfde ontwikkeling gaande. Lange tijd was Pippi Langkous (1945) een uitzondering. Zelfs in de zeer geprezen boeken van Annie M.G. Schmidt durft Jip veel meer dan Janneke. Nu zijn er veel meer stoere vrouwelijke karakters in de kinderboeken, mede omdat er meer kinderboekenschrijfsters zijn gekomen.

Ondanks al deze veranderingen blijven (veel) ouders anders aankijken naar typisch meisjes- en jongensgedrag van hun pubers. Kunnen jongens nog wel echt jongens zijn? Dat was de boodschap van een campagne van SIRE uit 2017. De bedenkers wilden dat jongens meer ruimte krijgen om stoer en druk te doen. Dan kunnen ze zich beter ontwikkelen. Op deze campage kwam er veel kritiek.



Vraag
1) Wat vind jij van het filmpje? Is er specifiek jongensgedrag? En wat vind jij specifiek meisjesgedrag? Kun jij voorbeelden geven?
vorigestapvolgendestap