Er komen ook asielzoekers Nederland binnen. Van hen zijn sommigen minderjarig (jonger dan 18 jaar). Ze komen met hun ouders, hun broer of zus, oom of tante. Of ze komen in hun eentje.

Als ze alleen komen, worden ze Alleenstaande Minderjarige Vreemdelingen of AMV's genoemd. Vier van de vijf AMV's zijn jongens. Een groot deel van hen heeft één of beide ouders verloren. Vele AMV's hebben gevangen gezeten of hebben geweld meegemaakt.
Sommige AMV's zijn op eigen houtje naar Nederland gekomen. Anderen zijn door hun ouders meegegeven aan volwassen vluchtelingen omdat zij zelf niet mee konden. Weer andere AMV's door reisagenten of mensensmokkelaars naar Nederland gebracht.

De meeste AMV's zijn tussen de 14 en 18 jaar oud, anderen zijn aanzienlijk jonger.

Bijna alle vluchtelingen die Nederland binnenkomen, weten niet aan wie ze hulp kunnen vragen en waar ze moeten zijn om asiel aan te vragen.
Ze hebben geen familieleden en vrienden die al in Nederland wonen. Ze spreken geen Nederlands. Ze weten de weg niet.
AMV's hebben daarbovenop het probleem dat ze het in Nederland moeten redden zonder ouders en andere volwassenen die ze kunnen vertrouwen en met wie ze een band kunnen hebben. Dat maakt ze extra kwetsbaar.

Voor ons is dat allemaal moeilijk voor te stellen. Je bent gewend dat er iemand voor je zorgt. Na schooltijd kun je altijd teruggaan naar een plek die je ‘thuis’ noemt. Je kunt altijd iemand thuis, op school of ergens anders om raad vragen.
Dat hebben AMV's niet, zeker niet als ze pas in Nederland zijn.