Zeehonden zijn nauwelijks toegerust om op het droge te leven. Ze komen alleen het land of het pakijs op om uit te rusten en om hun jongen te werpen en groot te brengen. De rest van de tijd brengen ze in het water door.

Ze slapen soms zelfs in het water. Dan drijven ze rechtop als boeien of horizontaal. Af en toe moeten ze wel wakker worden om adem te halen. Een buitenbeentje onder de zeehondensoorten is de krillrob die in het Zuidpoolgebied leeft. Deze dieren kunnen zich wel degelijk makkelijk over land verplaatsen. Ze leggen daarbij grote afstanden af en trekken kilometers ver het vasteland op. Er zijn zelfs exemplaren aangetroffen op meer dan 100 kilometer van de kust en tot een hoogte van 1000 meter boven de zeespiegel.
Zeehonden zijn op allerlei manieren toegerust om zich snel en behendig door het water voort te bewegen. Met hun sterke achtervinnen kunnen ze snel zwemmen. Niet alleen ondervindt hun lichaam door zijn torpedovorm weinig weerstand, ook vormt de vacht onder water een gladde laag waar het water zonder veel wrijving langs kan stromen.
Hun speklaag onder de huid zorgt ervoor dat er afgezien van hun ledematen geen lichaamsdelen uitsteken. Dat vermindert de weerstand van het water nog verder.

Zeehonden zijn warmbloedige dieren. Dat wil zeggen dat hun lichaamstemperatuur altijd hetzelfde blijft. Net als bij mensen is die 37 graden Celsius. Ze brengen het grootste deel van hun leven door in water dat (aanzienlijk) kouder is. De speklaag maakt hun lichaam niet alleen gestroomlijnd, maar houdt hen zelfs in water van rond het vriespunt warm.