| |
|
|
|
|
35 jaar VN-resoluties |
|
|
De Verenigde Naties zijn diverse malen voor de rechten van Palestijnen in de bres gesprongen. Het bestaan van een 'Palestijns volk' is voor de eerste maal door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties erkend op een van de jaarlijkse Dagen van de Rechten van de Mens (10 december). In 1969 erkent de VN "de onvervreemdbare rechten van het Palestijns volk." Op 4 november 1970 erkent de Algemene Vergadering "dat het respect voor de rechten van het Palestijns volk een noodzakelijk element is voor de vestiging van een rechtvaardige en duurzame (=langdurige) vrede in het Midden-Oosten)". In hetzelfde jaar, op 30 november 1970, wordt een nieuwe stap gezet. De VN erkennen dan het "recht op zelfbeschikking" van de Palestijnen.  In 1974 nodigen 150 landen de PLO als "de vertegenwoordiger van het Palestijns volk" uit om deel te nemen aan een vergadering van de VN over de Palestijnse kwestie. Op 13 november houdt Yasser Arafat een rede voor de Algemene Vergadering. Vervolgens worden op 22 november twee resoluties aangenomen. In de eerste staat het recht op onafhankelijkheid van de Palestijnen duidelijk omschreven (Resolutie 3236). In de tweede resolutie krijgt de PLO de status van waarnemer bij de VN (Resolutie 3237).Israël wijst de resoluties van de VN steevast af. Een triomfantelijke Arafat na zijn speech voor de VN in 1974 |
|